De rustdagen heb ik doorgebracht op een mooie camping, ongeveer 2 kilometer buiten de historische stad Siena. Al maanden had ik uitgekeken naar deze plek en was ik van plan een extra rustdag in te plannen om Siena te verkennen. Door mijn blessure liep het echter anders dan verwacht. Op de dag van mijn aankomst zette ik mijn kleine tent op tussen de bomen en nam de bus naar het centrum van Siena. Vandaag was een bijzondere dag: de dag van de Palio, de legendarische paardenrace die plaatsvindt op het beroemde Piazza del Campo. De stad was een en al bedrijvigheid en opwinding. Zeventien wijken, of contrade, strijden om de eer van de overwinning, en omkoping is een bekende en geaccepteerde praktijk in dit eeuwenoude evenement. De race zelf zou pas om 19 uur beginnen, en hoewel de gedachte om vanaf 14 uur in de brandende zon op het plein te staan niet aanlokkelijk was, wilde ik niets van de sfeer missen. Ik besloot door de stad te dwalen en het feestelijke gedruis op te snuiven. Overal om me heen zag ik kleurrijke vlaggen van de verschillende contrade, klonk het trommelgeroffel, en rook ik de heerlijke geuren van lokale gerechten. Toen ik eindelijk bij het Piazza del Campo aankwam, voelde ik de spanning in de lucht. De tribunes waren nog leeg, maar zouden zich langzaam vullen met toeschouwers met een dikke portemonnee, terwijl de lokale bevolking en toeristen zich verzamelden op het plein.

Ik besloot de essentie van dit unieke evenement vast te leggen. De emoties op de gezichten van de mensen, de trots van de contrade, en de pracht van de historische omgeving – alles kwam samenop het Piazza del Campo.

Luidkeels wordt het wijklied meegezongen

In slechts twee rondes wordt de winnaar bepaald, en de vreugde van de winnende contrada zal groot zijn. Ik had een stukje van Siena’s ziel ervaren.

Ik ging terug naar de camping voordat de race begon. Naar later bleek is de Palio van Siena, als gevolg van onweer en regen tot 2 keer een dag uitgesteld.

Bij het verlaten van Siena kom ik de ruiters tegen die onder begeleiding Siena binnen rijden.

5 juli, de 70e etappe van Siena naar Ponte d’Arbia

🚶 31 km
🏕️. B&B

Na een ongekend lange rustperiode was ik eindelijk opgelucht dat ik mijn wandeltocht kon hervatten. De vrijheid van de open weg lonkte naar me, maar al snel werd mijn vreugde getemperd door een terugkerende zeurende pijn en steken in mijn scheenbeen. Ik wist dat ik moest aanpassen om erger te voorkomen, dus besloot ik kleinere stappen te nemen en mijn wandeltempo aanzienlijk te verlagen. Voor de zekerheid nam ik contact op met spoedzorg op reis, een handige app van mijn zorg- en vakantieverzekering. Ik beschreef mijn klachten en kreeg het advies om het rustig aan te doen en nauwlettend te monitoren of mijn aanpassingen effect hadden. Het was geruststellend om te weten dat er professionele ondersteuning binnen handbereik was, ook al was ik ver van huis. Ondanks mijn ongemak kon ik niet anders dan genieten van de adembenemende omgeving. Het Toscaanse landschap ontvouwde zich in al zijn glorie voor me, met glooiende heuvels, uitgestrekte zonnebloemen en schilderachtige dorpjes. Elke stap bracht me nieuwe schoonheid.

Ik heb al vele begroetingen mogen ontvangen, maar vanaag weer een bijzondere. Ik loop langs een spoorlijn, ik hoor een aanstormende trein, ik draai mij om en de machinist laat zijn hoorn klinken, waarop ik hem toe zwaai. Later op de avond, trof ik pelgrim Rudi weer. Het was een onverwachte ontmoeting. Rudi en ik hadden eerder al een paar keer samen gewandeld. We deelden verhalen over onze reizen, lachten om kleine tegenslagen en moedigden elkaar aan. We genoten van een drankje, beschut tegen de zon. Het samenzijn met een mede-pelgrim herinnerde me eraan dat deze reis niet alleen over de bestemming ging, maar ook over de mensen die je onderweg ontmoet en de gedeelde momenten die onvergetelijk worden. De weg was nog lang, maar met aanpassingen zal ik mijn pelgrimstocht voortzetten, stap voor stap.

7 reacties

  1. Ja Siena is heel mooi en ja die camping ook , kon je ook heerlijk eten😋 ik hoop dat de blessures bel weg is , super goed dat je het zo beschrijft en daardoor ook op je lijf let 💪

    Bon Camino

    1. Dank je Maxine, ik hoop dat het meevalt, maar het lopen is toch pijnlijk. Waarschijnlijk een langere rust inbouwen. Ik ga dit de komende dagen bekijken. Groetjes Hugo

  2. Mooi relaas Hugo. De enige keer dat ik Siena bezocht, was daags na de Palio. Het plein stonk naar paardenvijgen… Nu weet ik ook wat aan die malle race voorafgaat. Sterkte met je blessure en moedig voorwaarts maar weer.

    1. Een mall race is de juiste omschrijving. Wanneer er niet zo getreuzel werd, dan was alles op de 1e dag afgerond, maar het leek wel of men de weergoden wilden uitdagen. Groetjes Hugo

  3. Heel veel sterkte met je blessure we hopen dat het je niet teveel zal hinderen. We blijven je mooie verhalen volgen! 🍀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Ontdek meer van Wandeling Ravenstein - St Maria di Leuca

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder