4 juni deel 40e en 41e etappe van Saint-Maurice naar Orsieres


🚶 34 km
🏕️ Hotel

5:45 u mijn eerste uitzicht vandaag
Een halfuurtje later

Hoe mooi kan je dag beginnen, wanneer je tegen 6 uur ’s ochtends uit je tentje kruipt en geniet van een adembenemend uitzicht? Het lijkt wel of de bergtoppen in vuur en vlam staan, met de opkomende zon die de lucht in prachtige tinten van rood en oranje kleurt. De dag kan al niet meer stuk.

Met prima wandelweer in het vooruitzicht, begin je aan je tocht. De hele dag geniet je van het avontuur, ook al zijn er enkele hindernissen op je pad. Maar die overwin je met gemak; je raakt er snel aan gewend.

Dus maar omlopen. Niet alleen een bord, maar met een extra versperring
Hier alleen een bord gezien, wat wel vaker voorkomt, maar je ziet toch wat dit natuurgeweld in het verleden heeft gebracht.
Zo loop je weer een dorpje uit

Vanwege een beetje noodzaak en praktische overwegingen besluit je om drie etappes in twee dagen te lopen. Het is intensief, maar de ervaring en de schoonheid van de natuur maken het meer dan de moeite waard.

Verder laat ik de foto’s spreken; beelden van weidse vergezichten, smalle bergpaden en die schitterende zonsopgang die je nooit meer zal vergeten.de hele dag, met enkele hindernissen, maar daar raak je aan gewend. Een beetje uit nood en praktische overweging heb ik 3 etappes in 2 dagen gelopen. Verder laat ik de foto’s spreken.

Niet echt bedoeld voor de eenvoudige pelgrim, maar de gerookte zalm met een zalmmouse streefden mijn smaakpapillen.

Bordje pasta voor de volgende dag

5 juni deel 41e en 42e etappe van Orsieres naar Grand Saint Bernard


🚶 30 km
🏕️ L’Hostice

Ik wist dat het weer een zware dag zou worden, nu met bijna 1900 meter klimmen. Daarnaast voelde mijn lijf vreemd, maar met goede moed zijn we weer op stap gegaan. De waarschuwingen waren helder: niet door de bergen, want de bergpaden kunnen verraderlijk glad zijn. Dus volgden we zoveel als mogelijk de wegen. Wegnummer 21, die later splitst naar de col of de tunnel, vond ik erg druk. Zeker wanneer je onder een overkapping loopt, is het smal. Op een gegeven moment zag ik een trap en wat bleek? Daar kon je op de overkapping lopen. Perfect en veilig.

Hieronder rijdt al het verkeer.

Aangekomen bij de splitsing, nam ik de afgesloten bergpas.  Dat betekende daarna nog circa 10 kilometer lopen en alleen maar stijgen. Hiervoor moest je dan wel eerst een 500m over rotsen klimmen en een beek trotseren. Met nog 6 kilometer te gaan, merkte ik dat de energie op was, maar er was geen weg terug. Moeizaam wandelde ik nog zo’n 4 kilometer. En plotseling stond er een wegafsluiting voor voetgangers. De moed zakte me in de schoenen. Wat nu

Op dat moment kwamen er drie wagens van “Rijkswaterstaat” naar beneden. Ik hield ze aan en vroeg wat er loos was. Ze vertelden dat er teveel water over de weg stroomde, maar verwezen mij naar de laatste auto. Ik keek extra zielig, al was dat volgens mij niet nodig en zei dat mijn lichaam op was, waarop de bestuurder aanbood mij naar het hospice te brengen. Graag, het waren maar 2 kilometer, maar die konden heel zwaar zijn. Ik heb mijn beslissing al 8 km terug gemaakt, morgen een extra rustdag.

Er wordt alles aan gedaan om de pas weer open te krijgen, maar dit weekend nog niet.

Een doelstelling moet je zo maken dat deze haalbaar is. Te voet van Ravenstein naar Santa Maria di Leuca is in basis geen reële doelstelling, dus knip je deze in stukken, ter voorkoming van teleurstelling. Natuurlijk hoort genieten en het opdoen van alle ervaringen hier ook bij, maar dat is meer een vanzelfsprekendheid. Ik deel met jullie mijn zes fysieke doelstellingen:

  1. Reims: De onervarenheid van een meerdaagse wandeltocht overwinnen.
  2. Grand Bernard: De fysieke inspanning van ruim 1100 kilometer met zoveel hoogtemeters trotseren.
  3. 1500 kilometer: Een psychische mijlpaal, ongeveer halverwege.
  4. Rome: Voor vele pelgrims een einddoel.
  5. Bari: In het zicht van de haven, als oppepper.
  6. Santa Maria di Leuca: Dit voelt nog als een droom, maar elke dag wordt die droom meer en meer werkelijkheid.

Zo gaat elke stap, elke hindernis en elke overwinning me dichter bij mijn einddoel brengen.

9 reacties

  1. Weer met veel plezier gelezen Hugo. Ook weer mooie plaatjes geschoten. Houd moed hoor. Maar jij bent een doorzetter en streefd naar je einddoel. Succes met je wandel routes.

  2. Wat een afwisseling van schoonheid en uitdaging, dat de auto van RWS op je pad kwam lijkt wel magisch. Blijf gezond! Succes.

  3. Hou je doelen voor ogen Hugo, net als in het werk. Het gaat je gewoon lukken, daar ben ik van overtuigd!!!

  4. Mooi relaas Hugo. Die foto’s van die bergen – staat daar niets in de hens? Het ziet er ronduit apocalyptisch uit. Moedig voorwaarts maar weer!

  5. Wat is het heerlijk om je wandeling zo te volgen Hugo! Je hebt een mooie stijl van schrijven en af en toe pakt het me echt als ik het lees.
    Blijf mooie avonturen beleven en mooie mensen ontmoeten!! Ik leef en lees met je mee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Ontdek meer van Wandeling Ravenstein - St Maria di Leuca

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder